ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 507 ق)، مدرس و فقیه شافعى. معروف به مستظهرى. منسوب به شاش ماوراءالنهر پشت رود سیحون است. در میافارقین به دنیا آمد و در آنجا نشو و نما كرد و در نزد قاضى آنجا، ابومنصور طوسى، و همچنین نزد محمد بن بیان كازرونى فقه آموخت. آنگاه وارد بغداد شد و ملازم ابواسحاق گشت. او از كازرونى، شیخ خود، و از ثابت بن ابوالقاسم خیاط و ابوبكر خطیب و بسیارى دیگر روایت كرده است. ابومعمر ازجى و على بن احمد یزدى و ابوطاهر سلفى و فخرالنساء شهده از شاگردان و راویان وى بودند. او مدتها عهده‏دار تدریس مدرسه نظامیه بغداد بود. در بغداد درگذشت و در مقبره‏ى شیخ ابواسحاق شیرازى دفن شد. از آثارش: كتاب «حلیه العلماء فى مذاهب الفقهاء»، در دو مجلد، كه براى خلیفه المستظهر تصنیف كرده و آن را «المستظهرى» نامیده است؛ كتاب «العمده»، در فروع فقه شافعى است كه براى عمده‏الدین مسترشد، فرزند مستظهر، خلیفه عباسى، نگاشته است؛ «الترغیب»؛ «المعتمد».
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / تدریس مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فقه-اصول فقه